Dit huis van de 19de eeuw dragen we in ons hart sinds het plots in ons leven kwam ergens in de loop van de maand maart 2004. Er waren die fantastische grote trap, talloze schoorsteenmantels, een echte hoeve keuken, een parfum van eertijds en twee tortelduiven op het dak... Maar ook de barsten, de beschadigingen, de tochtige vensters en lekkende plafonds; de tuin was een wildernis.
Maar de liefde heeft al die gebreken overwonnen.

Dit huis heeft de tijd zo getrotseerd dat het maar normaal is dat men hem laat stilstaan; het is zo groot dat het vraagt om gedeeld te worden. Laat U wiegen door de ziel van deze “grootmoeder” die kraakt, trilt, verwarmt en...glimlacht !